Bizimyol portalından alınan məlumata görə, ain.az xəbər verir.
Saxsı qablar istənilən formaya salınmış, qurudulmuş və formasını düzəltmək üçün yandırılmış və ya bişirilmiş gildən hazırlanmış əşyalardır.
Gil bol, ucuz və uyğunlaşa bilən bir material olduğu üçün insanların istismarı üçün əlverişli idi. İstifadəyə yararlı gil geniş şəkildə mövcud olduğundan, dulusçuluq dünyanın bir çox yerində müxtəlif dövrlərdə müstəqil şəkildə icad edilmişdir. Gil istifadəsinin ən erkən qeydə alınmış dəlilləri Mərkəzi və Qərbi Avropada Son Paleolit dövrünə aiddir, burada bədii ifadə forması kimi yandırılmış və bişirilməmiş gil fiqurlar yaradılmışdı.
Dulusçuluğun tətbiqi ümumiyyətlə kənd təsərrüfatı həyat tərzinin qəbul edilməsi ilə üst-üstə düşür, bu zaman davamlı və möhkəm qablar lazım idi. Dulusçuluq istehsalının ən qədim sübutu Yaponiyadakı Odai Yamamoto kimi tanınan arxeoloji ərazidə tapılıb, burada müəyyən bir qabdan fraqmentlər təxminən 16.500-14.920 il əvvələ aiddir. Comon Dövründə Yaponiyanın kənd təsərrüfatı olmayan xalqları təxminən 13.000 il əvvələ qədər zərif şəkildə bəzədilmiş qida hazırlamaq üçün istifadə edilən gil qablar istehsal edirdilər.
Əvvəlcə dulusçuluq alətləri açıq odda hazırlanırdı. Lakin, erkən neolit dövründə, təxminən eramızdan əvvəl 8000-ci ildə Yaxın Şərqdə dənli bitkiləri yandırmaq və çörək bişirmək üçün istifadə edilən xüsusi sobalardan tikilməyə başladı. Bu da insanların odunu idarə etməsinə və qapalı yerdə yüksək temperatur yaratmasına imkan verirdi.
Sobaların istifadəsi dulusçuluğun inkişafına yeni imkanlar əlavə etdi. Təxminən eyni dövrdə Cənubi Amerikanın bəzi əraziləri də dulusçuluq texnologiyasını inkişaf etdirirdi. Oturaq həyata keçidlə davamlı qablara ehtiyac artdı və dulusçuluq kənd təsərrüfatı həyatının ayrılmaz hissəsinə çevrildi.
Bu qablarda müxtəlif ərzaqlar, su saxlanılırdı. Gildən hazırlanan məhsullar daha ucuz olduğu üçün böyük ehtiyac var idi.
İradə Cəlilova, Bizimyol.info
Sonrakı hadisələr barədə daha çox məlumat almaq üçün ain.az saytını izləyin.
