Ötən əsrin 80-ci illərdində Latviyanın paytaxtı Riqada DTK-nın yüksək vəzifəli zabiti Markin parkda öldürülüb. Adı çəkilən zabit naməlum hücumçu tərəfindən qətlə yetirilib. Latviya SSR-in bütün xüsusi xidmət orqanları cinayətkarı axtarmaq üçün səfərbər edilib. Lakin onu dərhal tapa bilməyiblər.
Bir neçə gün sonra təlim poliqonuna gedən əsgərlər yeni bir cəsəd aşkar ediblər. Milislər tapılan Valdis Mekkers adlı kişinin bütün məlumat bazalarını yoxlamağa başlayıblar və çox təəccübləniblər. Məlum olub ki, belə bir ad heç yerdə qeyd olunmayıb. Həmin adam Almaniyada kəşfiyyat məktəbini bitirib və sovet Latviyasında qalıb. DTK agentləri onu izləyiblər. Lakin o, son anda izlənmədən yayına bilib, sənədlərini dəyişdirib, yeni bir tərcümeyi-hal uydurub.
Cinayətlər bir-biri ilə əlaqəli olmaya bilərdi. Lakin ballistik testlər həm DTK zabitinin, həm də agentin eyni xarici istehsallı tapança ilə vurulduğunu göstərib.
İş qəribə bir dönüş alıb. DTK agenti və casus eyni günlərdə öldürülüb. Onların hansı əlaqəsi ola bilərdi? Tezliklə başqa bir sual ortaya çıxıb. Bir neçə gün sonra DTK əməkdaşları respublikanın Dövlət Təhlükəsizlik Komitəsinin binasının yaxınlığında içərisində yeni cəsəd olan bir avtomobil tapıblar.
Kişinin eyni xarici tapança ilə vurulduğu məlum olub. Əvvəlki iki işdə olduğu kimi, bu da adi bir insan olmayıb. Öldürülən şəxsin raket qoşunlarının zabiti, xüsusi şöbənin əməkdaşı mayor Nikitin olduğu ortaya çıxıb. Hər üç qurbanın kəşfiyyat orqanları və ya xüsusi xidmət orqanları ilə müəyyən əlaqəsi olub. Amma onların başqa ortaq cəhətləri müəyyən edilməyib.
Həmin vaxt məşhur bəstəkar Raymond Pauls milisə zəng edərək naməlum şəxsdən təhdidlər aldığını bildirib. Raymondun kəşfiyyat xidmətləri ilə heç bir əlaqəsi olmadığı üçün heç kim bu işlərin əlaqəli olduğundan şübhələnməyib. Lakin təhdidlər real olsaydı, DTK və milis yeni bir başağrısı ilə üzləşəcəkdi. Buna görə də zəng son dərəcə ciddi qəbul edilib. Naməlum şəxs bəstəkardan 17.000 rubl tələb edib.
Onlar şantajçını cinayət başında tutmaq qərarına gəliblər. Raymonda verilən çantada pul əvəzinə, onu açmağa çalışan insanın üzünə boya vuracaq cihaz olub. Bəstəkar həmin çantanı cinayətkarın təyin etdiyi yerə qoyub.
Pulun Mezaparksda verilməsi planlaşdırılıb. Raymond ora yaxşı təlim keçmiş hüquq-mühafizə orqanı əməkdaşının idarə etdiyi taksi ilə çatıb. O, çantasını yerə qoyub, qayıdıb taksiyə minib. Bir müddət sonra naməlum bir kişi çantaya yaxınlaşıb. Çantanı açanda üzərinə silinməz boya sıçrayıb. “İşarəli” cinayətkarı tutmaq asan olub.
Saxlanılan şəxs portfeli təsadüfən tapdığını iddia edib. Qısa araşdırmadan sonra onun şəxsiyyəti təsdiqlənib; o, tamamilə hörmətli və görkəmli sovet vətəndaşı, Maqnetohidrodinamika dizayn bürosunun dizayneri Yuri Krinitsın olub. Şübhələri aradan qaldırmaq üçün Daxili İşlər Nazirliyinin əməkdaşları Krinitsının səsini yazıblar və onu Raymonds Paulsa göndəriblər. Əla eşitmə qabiliyyətinə malik bəstəkar onu təhdid edən adamı dərhal tanıyıb.
Daha sonra dindirmələr başlayıb. Krinitsın hədələrində Raymondun onun yeddinci qurbanı olacağını söyləyib. Bu, xüsusilə müstəntiqlərin marağını çəkib. Təzyiq altında cinayətkar tapançasını harada gizlətdiyini açıqlayıb. Məlum olub ki, bu, DTK zabitini, nasist əməkdaşını və ordunun xüsusi agentini öldürmək üçün istifadə edilən silahdır.
Lakin cinayətlərin motivi olduqca qeyri-adi olub. Daha doğrusu, heç bir motiv olmadığı deyilə bilər. Krinitsın çox gənc yaşlarında faciəli bir qəzadan sağ çıxıb. Valideynləri 13 avqust 1950-ci ildə Latviyada "Mayakovski" əyləncə gəmisi çevriləndə vəfat ediblər. Yuri sağ qalıb, lakin o vaxtdan bəri bir qədər qəribə davranmağa başlayıb. Onda aqressivlik və özünü alçaldılmış hiss etmək şakəri yaranıb.
Bir gün o, “bir az həyəcanlanmaq” qərarına gəlib və parkda gəzərkən tanımadığı şəxsin başına atəş açıb. Məlum olub ki, tanımadığı şəxs DTK zabiti olub. İkinci qurban kimi “Kavkaz” restoranının qarşısında taksi sürücüsü işləyən Valdis Mekkersi seçib. Krinitsın sadəcə gediş haqqını ödəmək istəməyib. O, həmçinin pullarını oğurlamaq istədiyi üçüncü şəxsi də təsadüfən vurub. Hər üç qurban kəşfiyyat və ya əks-kəşfiyyatla əlaqəli olub. Hadisələrin təsadüf, yoxsa qisas olduğunu müəyyən etmək mümkün olmayıb.
Həkimlər cinayətkarın psixoloji vəziyyətini qiymətləndiriblər. Onun dəli olduğu müəyyən edilib. O, Kalininqrad vilayətindəki qapalı psixiatriya xəstəxanasına yerləşdirilib. SSRİ-nin dağılmasından sonra onu Latviyaya qaytarmaq istəyiblər. Lakin Latviya hakimiyyəti onu vətəndaş kimi qəbul etməkdən imtina edib.
İlkin Nəcəf, xüsusi olaraq Musavat.com üçün
