Əlavə şəkər qəbulunu dayandıran təcrübə şəxsin zövqünü, enerjisini və yemək vərdişlərini dəyişdirib və şirniyyatlara olan həvəsini azaldıb.
Azpost.info bildirir ki, BBC jurnalisti Melissa Hogenboom şəkərsiz altı həftə keçirib. Təcrübənin məqsədi gündəlik şirinlik vərdişindən imtina etməyin nə dərəcədə mümkün olduğunu və bunun rifaha necə təsir etdiyini anlamaq idi.
Əvvəldən o, enerji səviyyələrində dəyişiklikləri hiss edib. Günortadan sonra yorğunluq yox olurdu, lakin daim “şirin bir şey” axtarmaq hissi və yüngül bir məhrumiyyət hissi yaranmışdı. Müəllif şəkərin gözlənilməz qidalarda belə mövcud olduğunu vurğulayır: çörəkdə, hazırlanmış souslarda, sendviçlərdə və səhər yeməklərində.
“Şəkərin həddindən artıq qəbulu müasir pəhrizdə olduqca yaygındır”, – deyə o qeyd edib.
Jurnalist gündə orta hesabla 16-17 çay qaşığı şəkər istehlak etdiyini qeyd edib.
Psixologiya professoru Eşli Qirhardtin sözlərinə görə, biz ana südündən qaynaqlanan şirinliyə sevgi ilə doğulmuşuq. O deyir ki, problem ondadır ki, sənaye isə şirinliyi çox ucuz və çox miqdarda çatdırmağı öyrənib.
Tədqiqatlar göstərir ki, artıq şəkər 2-ci tip diabet, iltihab, piylənmə və hətta koqnitiv pozğunluqla əlaqələndirilir. Robert Lustig fruktozanın təsirini vurğulayır. Bu, mitoxondrilərə zərər verir, enerji istehsalını azaldır və insanlarda yorğunluq və əsəbilik hissi yaradır.
Şəkərdən imtinanın ilk günlərində müəllif şirniyyatlara güclü istək yaşayıb. Dietoloq Lina Begdeşe bunu beynin dopamin sistemindəki dəyişikliklərlə əlaqələndirir. Bu da şəkərdən hiss olunan zövqü artırır və onu istehlak etmək vərdişi yaradır.
Lakin, cəmi üç həftədən sonra şirniyyatlara olan istək nəzərəçarpacaq dərəcədə azalıb. Dietoloq Dalia Perelman qeyd edir ki, şəkər qavrayışı üçün həddi aşağı düşür və daha az şirniyyata ehtiyacınız olur. Müəllifə görə, meyvələr daha şirin dad verməyə başlayıb və qəlyanaltılar qoz-fındıq və zeytuna doğru dəyişib.
O, həmçinin metabolik parametrlərin yaxşılaşdığını qeyd edib: insulin sıçrayışlarının azalması və iştahanın normallaşması. Şirniyyatların günün məcburi bir hissəsi kimi qəbul edildiyi “şəkər asılılığı” effekti tədricən yoxa çıxıb.
Təcrübənin sonunda hətta kiçik şirniyyatlar belə həddindən artıq şirin görünməyə başlayıb. Şokolad parçalı peçenye yemək cəhdi şirinlik hissini artırıb və sonradan enerjinin azalmasına səbəb olub.
Müəllif belə bir nəticəyə gəlir ki, şəkər qəbulunu müntəzəm olaraq azaltmaq tam imtina tələb etmir, lakin dad qavrayışını əhəmiyyətli dərəcədə dəyişdirir. Şirniyyata olan istəyi azaldır, daimi səy göstərmədən pəhrizinizi idarə etməyə kömək edir.
