Artıq bir aydır ki, YouTube platformasında şəxsi kanalımda analitik məqalələrimi özüm səsləndirərək təqdim edirəm. Mən jurnalistəm, Youtuber deyiləm və olmaq niyyətim də yoxdur. Bu layihənin konsepsiyası sadədir: insanlar adətən yazılı şəkildə oxuduqları təhlilləri bu dəfə müəllifin öz dilindən eşitsinlər. Bu müddət ərzində texniki çətinliklər, müəyyən çatışmazlıqlar qaçılmaz oldu. Amma ilkin nəticələr göstərir ki, bu format özünü doğruldur və müəyyən təkmilləşdirmə də aparsam, daha da populyarlaşacaq. Eyni zamanda, bu bir ay mənə əvvəllər o qədər də diqqət etmədiyim çox sayda nüans göstərdi. Açığı, bu nüansların bir qismi düşündürücü deyil, narahatedicidir. Bu narahatçılığımı bölüşmək istəyirəm.
Əvvəla, Youtube kontent və başlıq arasındakı balansı qətiyyən qorumur. Başlıqlarda şişirtmə qaçılmazdır. Bu, analitik veriliş üçün ciddi problem yaradır. Çünki klik edən izləyici hay-küy dalınca gəlir, amma peşəkar analiz görəndə aradan çıxır.
İkincisi, Youtube alqoritmləri ilk 30 saniyəni, daha sonra izləyicinin kanalda saxlanılmasını əsas götürür. İlk baxışda məntiqlidir, amma ciddi problemdir. Çünki tələskən izləyicini efirdə saxlamaq üçün dəqiqəbaşı "yem" atmalısan. Nəticədə, analizlə yox, "diqqət ovu" ilə məşğul olmalısan.
Üçüncüsü, bu sistem dərinliyi yox, reaksiyanı "mükafatlandırır". Soyuqqanlı yanaşmalar yox, emosional partlayış daha çox populyarlaşır.
Amma bunlar hələ "toya getməli" nüanslardır. Youtube məhsulu ümumiyyətlə yaymaya bilər. Məsələn, ABŞ prezidenti Donald Trampın UNO-larla bağlı məxfi məlumatlarını açıqlamaq barədə bəyanatını şərh etsən, "məxfi" ifadəsini filtirdən keçirməyəcək ki, burada konspiroloji yönləndirmə ola bilər. Zira, həmin filtir söyüş kontentinə tətbiq edilmir. Səbəb odur ki, alqoritm keyfiyyəti yox, dediyim kimi, reaksiyanı ölçür. Reaksiya isə çox vaxt səs-küydən gəlir, məzmundan yox.
