Dünən bir çox media nümayəndələri yəqin ki, şərh verməkdən çəkindiyimdən narazıdırlar. Bu normaldır, cünki jurnalistlərin qarşısında oxucuya məlumat vermək vəzifəsi var, analitiklər isə bəzi və ya digər hadisələrə qiymət verməlidirlər ki, ciddi yanaşmada vaxt və informasiyanın əlçatanlığı tələb edir...
Belə ki, Abu-Dabidəki görüşün təhlilinin bəzi ilkin nəticələri tezislərdə:
- Artıq de-fakto parafranmış çərçivə sülh müqaviləsinin imzalanması Azərbaycan tərəfinin Ermənistanın konstitusiyasına dəyişiklik etmək üçün təklif etdiyi şərtin icrasına məruz qalır;
- Bildiyimiz kimi kommunikasiyalar mövzusu, o cümlədən Zangezur Dəhlizi mövzusu çərçivə sülh müqaviləsinin mətnindən çıxarılıb, amma həmin görüşdə əsas müzakirə mövzusu olub;
- Azərbaycanla Rusiya arasındakı gərginliyin səbəblərindən biri də odur ki, Rusiya tərəfinin 10 noyabr 2020-ci il Bəyanatının doqquzuncu maddəsinin icrasını təmin etməkdə acizliyi və ya faktiki istəksizliyi fonunda Ermənistan və Azərbaycan tərəfləri müzakirəyə razılığa gəliblər Dəhlizin əməliyyat təhlükəsizliyinin təminatçısı kimi üçüncü tərəfin ( ehtimal ki, ABŞ və ya Türkiyə) mümkünlüyü.
- Zənn edirəm ki, ABŞ və İran arasında aparılan danışıqlarda Zangezurla bağlı "İran qırmızı xətləri" mövzusu aradan qaldırılıb;
- Bəzi şərhçilərin səhv açıqlamaları ki, bu, Azərbaycan və Ermənistan başçılarının Rusiya Federasiyasının iştirakı olmadan ilk görüşdür. Ancaq təklif etmək olar ki, bu, Zangezur Dəhlizinin Rusiyanın nəzarəti olmadan işləməsi məsələsini müzakirə etmək üçün ilk görüşlərdən biridir.
Təxminlərim doğrudursa, onda bu görüşü tarixi adlandırmaq olar. Çünki Ermənistan-Azərbaycan münaqişəsi başladığı nöqtəyə qayıdıb.
Bu gün çox az adam xatırlayır ki, ilk azərbaycanlı qaçqınlar 1987-ci ilin payızında Qafanda peyda olub, erməni millətçilərinin hücum etdiyi ilk kommunikasiya Azərbaycan Dəmiryolu İdarəsinin Meqri hissəsi olub.
