ain.az bildirir, Lent az saytına əsaslanaraq.
Bəzən bu cümlə o qədər adi səslənir ki, böyüklər işindən başını belə qaldırmır. Amma psixoloqlar deyirlər: bu sözlərin arxasında sadəcə əyləncə istəyi deyil, daha dərin məna var.
Lent.az xəbər verir ki, uşaqlar bu şəkildə diqqət və emosional yaxınlıq istəyirlər. Bu siqnallar görməzlikdən gəlinərsə, uşaq tədricən hisslərini bölüşməyi dayandırır.
Körpə “gəl oynayaq” deyəndə, o, kukla və ya maşın istəmir. O, yaxınlıq istəyir sadəcə bunu başqa cür ifadə edə bilmir. Oyun uşağın dilidir. O, məhz oyun vasitəsilə yanında olmağın onun üçün nə qədər vacib olduğunu göstərir. Psixoloqlar qeyd edirlər ki, uşaqlar ən çox narahatlıq hiss etdikləri anlarda oyuna çağırırlar. Bu, böyüyün yanında olduğuna və dəstəyə hazır olduğuna əmin olmaq üsuludur. Bəzən bu istək bağçadan və ya məktəbdən sonra səslənir. Uşaq gün ərzində yığılan gərginliyi bu yolla azaldır. Birlikdə oyun ona təhlükəsizlik hissini qaytarır. Bu, istənilən söhbətdən daha təsirli ola bilər. Əgər valideyn davamlı şəkildə imtina edərsə, uşaq diqqəti başqa yollarla cəlb etməyə başlayır. Və bu yollar hər zaman xoş olmur. Bəziləri şıltaq olur, digərləri isə özünə qapanır. Bu, emosional aclığa qarşı müdafiə reaksiyasıdır. Cəmi beş dəqiqəlik oyun belə bütün axşamın atmosferini dəyişə bilər. Uşaq özünü eşidilmiş hiss edir.
Psixoloqlar vurğulayırlar ki, əsas məsələ müddət deyil, keyfiyyətdir. Qısa, amma səmimi iştirak böyük təsir göstərir. Oyun valideynə uşağın daxilində nə baş verdiyini anlamağa kömək edir. Uşaq bunu süjet, rollar və hərəkətlər vasitəsilə göstərir. Bəzən oyunda uşaq sözlə ifadə etmədiyi qorxular üzə çıxır. Bu, böyüklər üçün dəyərli siqnaldır. Birgə fəaliyyət etibarı möhkəmləndirir. Uşaq anlayır ki, dəstəyə arxalana bilər. Valideyn heç olmasa bəzən bu sadə istəyə cavab verərsə, münasibətlər daha isti və yaxın olur. “Ana, mənimlə oyna” bu, oyuncaqlardan yox, sevgidən bəhs edir.
Sonrakı hadisələr barədə daha çox məlumat almaq üçün ain.az saytını izləyin.
