Turkstan.az saytından əldə olunan məlumata görə, ain.az məlumat yayır.
Vətən Müharibəsi Qəhrəmanı, Müdafiə nazirinin müavini, Quru Qoşunları Komandanı General-polkovnik Hikmət Mirzəyevin 1-ci Qarabağ müharibəsi zamanı (1993-cü il yanvar) Xüsusi Təyinatlı Dəstə və Milli Qvardiya döyüşçüləri qarşısında çıxışı:
"Ürəklər yanır. Biz bu günləri taborun adından bir daha söz verməliyik. Azərbaycan milləti qarşısında, torpaqlarımızın, şəhid olan qardaşlarımızın, namusuna toxunulan ana-bacılarımızın qarşısında söz verməliyik. Torpaqlarımızın azadlığı uğrunda söz verməliyik. Burada duranlar hamısı ürəkli kişilərdir. Əsgər demirəm, kişilərdir. Getməmişdən əvvəl andiçmə mərasimi olacaq. Biz bir daha Azərbaycanımızı, millətimizi qorumağa and içəcəyik. Mən inanıram ki, bizim batalyon son sözünü orada deyəcək! "
Bu sözlər əziz generalımız Hikmət Mirzəyevə aiddir. 1993-cü ilin yanvar ayında tabeliyində olan şəxsi heyətin qarşısındakı çıxışındandır. Bu o vaxt idi ki, Azərbaycan məğlubiyyət acısı ilə qovrulur, Xocalı qisası ilə od tutub yanır, başına gələn fəlakətlərin zərbəsindən ayaqda durmağa çalışırdı... Bu o vaxt idi ki, Azərbaycan ordusu yeni formalaşır, silahlanma zəif olduğundan bütün ümidlər döyüşən qüvvələrə qalmışdı... Bu o vaxt idi ki, Komandir bu yolun hələ nə qədər uzun, vəziyyətin ürəkaçan olmadığını, qarşıda böyük bir məğlubiyyətlə qarşılaşa biləcəklərini bilə-bilə, bu ümidsizliyi, çarəsizliyi öz içində əridir, şəxsi heyətin içində ümid qığılcımları yaratmağa çalışırdı...
