Millət vəkilinin fikrincə, 1918-ci ilin mart hadisələri Azərbaycan xalqının strateji hazırlıqsızlığının və siyasi dağınıqlığının ən ağır nəticəsidir. O, bu faciəni erməni-bolşevik tandemi tərəfindən həyata keçirilən sistematik bir məhvetmə siyasəti kimi qiymətləndirərək vurğulayıb ki, soyqırımın əsas hədəfi təkcə dinc əhali deyil, həm də milli azadlıq ideyalarını daşıyan ziyalı təbəqə və xalqın gələcək dövlət qurmaq potensialı olmuşdur.
Komitə sədri bu tarixi dönəmi təhlil edərkən özəlliklə vurğulayıb ki, 31 mart faciəsi bizə dost və düşmən faktorunu düzgün müəyyənləşdirməyi, hərbi-siyasi gücün milli varlıq üçün nə qədər həyati önəm daşıdığını öyrətməlidir.
Onun yanaşmasında 31 mart soyqırımı həm də bir "yaddaş oyanışı" nöqtəsidir. Fazil Mustafa bildirib ki, tarixi yaddaşın itməsi yeni faciələrə zəmin hazırlamış olardı; buna görə də, bu qırğınların elmi və siyasi müstəvidə beynəlxalq ictimaiyyətə çatdırılması, gənc nəslin isə bu hadisələrdən daha güclü dövlət qurmaq əzmi çıxarması zəruridir.
Komitə sədri hesab edir ki, Azərbaycanın 44 günlük müharibədə qazandığı Zəfər, mahiyyət etibarilə 1918-ci ildə yarımçıq qalmış milli qisasın və ədalətin bərpasıdır. Bu baxımdan, 31 mart artıq məzlum bir xalqın faciəsi deyil, öz tarixinə sahib çıxan və gələcəyini qüdrətli dövlət modeli üzərində quran bir millətin ayıqlıq rəmzi kimi qəbul edilməlidir.
