Göz önündə
Gəni də baxdım, keçmişi düşündüm,
Bir anlıq sevindim, sonra üzüldüm.
Nə qədər gizlətdim, heç nəyi güdmədim,
Hər şey aydın idi göz önündə.
Sözlər ağır idi, ürək yorulmuş,
Səbrim qurtarmışdı, nəfəs daralmış.
Soyuğun içində sevgi donurmuş,
Yanan da sönürdü köz önündə.
Hamı öz yolunda, hamı öz dərdində,
Kimsə danışar, kimsə susar yerində.
Doğru tapılmazmış hər kəsin dilində,
Yalan da doğula bilər söz önündə.
Gizlətdiyim hər kəlmənin vaxtı çatanda,
İsti olur, yandırar, külə dönəndə.
Qəddar da, daş ürəkli də sonunda,
Titər sərt həqiqət gəldikcə önündə.
Şeirin müəllifi Əziz Qənbərov
