33 ildən sonra yenidən doğma kəndimin torpağına ayaq basdım…
Sanki zaman dayanmışdı. Küçələr dəyişsə də, xatirələr olduğu kimi qalıb.
Uşaqlığımın səsi, keçmiş günlərin nəfəsi hər addımda mənimlə idi.
Bu torpaq mənim köküm, bu kənd mənim ruhumun bir parçasıdır.
İllər bizi uzaq salsa da, doğma yurdun çağırışı heç vaxt susmur.
Bu gün anladım ki, insan haraya getsə də, ürəyi bir gün mütləq öz ocağına qayıdır.
Bəxtiyar SƏLİMOV
Jurnalist
