Adelet.az saytından əldə olunan məlumata görə, ain.az məlumat yayır.
– Bibi!
– Can!
– Neynirsən orda?
– Yorğan-döşəyi yığışdırıram, ağrın alım.
– Bibi, gəl ana-bala oynayaq.
– Qoy işimi qurtarım, gülüm. Oynayarıq.
– Yaxşı…
***
– Bibi.
– Yatmaq vaxtıdır, ağrın alım. Səhər yuxudan durandan sonra nə desən oynayarıq, yaxşımı?
– Yox, onu demirəm e. Gəl ana-bala kimi yataq da, nə olar, bibi.
– Biz elə ana-balayıq da, başına dönüm. Onsuz da bir yerdə yatırıq, bir yerdə dururuq. Elə bütün günü bir yerdəyik.
– Bibi, məni qucaqa al…
– Ağrın alım, axı mən yazı yazmalıyam…
– Bibi, niyə hamı yatandan sonra sən yazı yazırsan?
– Ona görə ki, hamı yatandan sonra səs salan olmur.
– Bəs hamı oyaq olanda?
– Hamı oyaq olanda səs-küy olur. Hamı oyaq olanda mənim işlərim də çox olur. Yemək bişirirəm, qabları yuyuram, ev-eşiyi təmizləyirəm, paltar yuyuram…
– Bibi…
– Hə, nədi, şeytan balam?
– Niyə mənim anam o işləri görməyib çıxıb getdi?
– Nə bilim, getdi də.
– Onsuz da o mənim anam deyildi…
– Adam elə deməz.
Bibi xeyli susdu, sonra dedi:
– O getdi ki, biz səninlə ana-bala oynayaq.
Hər ikisi güldü.
– Di yat, gecə keçir, indi bütün uşaqlar yatmış olurlar.
– Bütün uşaqlar anaları ilə yatıblar, amma sən mənim yanıma gəlmirsən…
Qızcığaz doluxsundu.
– Yaxşı, gəlirəm…
– Bəs yazı yazmayacaqsan?
– Sonra yazaram.
– Sonra? Sonra… nə vaxt?
– Sən böyüyəndə.
***
Bibinin anasının ildönümü idi, qəbirüstü ziyarətdən qayıtmışdı. Əhvalı yaxşı deyildi. Qızcığaz oyuncaqları ilə oynayırdı, atılıb-düşürdü. Bibinin gözləri nəmli idi. Qız ona yaxınlaşdı:
– Niyə kefin yoxdu, bibi? Atan dalaşıb? (Bibisinin ərini onun atası bilirdi.)
– Nə bilim, qızım, yorulmuşam.
– Yorulmusan? Dincələndən sonra ana-bala oynayaqmı?
– Oynayaq. Nə deyirəm ki… Yaxşı, necə oynayaq, mən bilmirəm axı?
– Bax belə. Guya sən mənim anamsan. Mənə pul verib bazara göndərirsən. Mən də gedib bax, bu oyuncaqları alıram. Yaxşıdı?
– Yox…
– Niyə yox? – qızın təbəssümü yox oldu, gözləri irildi.
– Sən mənim anam olarsan…
Qızcığaz qəh-qəhə çəkdi.
– Bibi, mən boyda ana olar?! Balacayam axı!
– Bəs o gün deyirdin ki, mən böyük qızam. Nə oldu, indi balacalaşdın?
– Bibi… ana sən olmalısan…
– Niyə axı?
– Çünki sən böyüksən, mən uşağam.
– Yox, sən mənim anam olmalısan.
– Niyə, bibi?
– Çünki mən sənə anamın adını qoymuşam.
Qız fikrə getdi. Sonra dedi:
– Onda gəl… ikimiz də ana olaq. Olsun belə?
– Olsun…
– Bibi, sənin anan ölüb?
– Yox, çıxıb gedib.
– Hara?
– O biri dünyaya…
– Elə mənimki də… Axı həqiqi analar niyə gedirlər e? Nə var o biri dünyada?.. Bibi, gəl ikimiz də ana olaq. Özü də həqiqi ana.
– …həm də bala…
– Bəs bir-birimizə nə deyək?
– Anam balası…
– Sağ ol, bibi! Sən nə yaxşı ki, mənimlə ana-bala oynayırsan!
Bu vaxt qapının ağzında donub durmuş, “ana-bala oyununu” seyr edən əmisinə gözü sataşdı.
– Əmi, biz bibimlə ana-bala oynayırıq. O mənə…
Əmi içini çəkə-çəkə ağlayırdı.
– Əmi, əmi, nə oldu sənə? Ağlama, biz səni də oyunumuza qatarıq. Bibim sənə də pul verib bazara göndərəcək. Atamı da… Mən hamınızın anası olaram… Ağlama, əmi…
Daha ətraflı məlumat və yeniliklər üçün ain.az saytını izləyin.
